نمیدونم چرا همیشه وقتایی که من کار دارم ، اوضاع اونقدر که باید و شاید روبراه نیست !

مثلا امروز یکعالمه کار باید انجام میدادم  ، یه سخنرانی هم آماده کرده بودم تحویل رئیس بدم و برم تا مدت نامعین مرخصی !

اونوقت صبح کله سحر ٢ تا برگه زد زیر بغلش رفت بانک ، تا الان !!!!

یکعالمه کار با ترکیه داریم ! یکعالمه کار شخصی داریم ! همش منتظر حلول رئیس جون هست که نیستن ! هومن ساعت ٣ طرفای خونه یه جلسه داره و باید برسه ، به من گفته بود زودتر بیا دنبالم بریم . این از برف که مثل چی از آسمون میباره که همه خیابونا رو بند بیاره !

این از ساعت که هول هول جلو میزنه تا زمان منو محدود کنه !

اون از تقی جان که رفته خارجه ! همه کارای اونور هم افتاده گردن من !

از شدت استرس دستام یخ کرده !

گل بگیرن کار و کار کردن و همه این بند و بساطا رو !!!

تا صحبت شب عید و عید و عیدی و ... میشه ، یه استرسی منو فرا میگیره که حد نداره !

همش فکر میکنم یکعالم کار ریخته رو سرم که نمیدونم چیکار باید بکنم .

امروز که شکر خدا یه ذره حالم بهتره ، هی به ذهنم فشار میارم تا یکی از کارامو انجام بدم ، نمیدونم کدوم کار ! چیکار دارم اصلا .. نمیدونم کجا باید برم اصلا !

البته که کار دارم .. مثلا ٢-٣ تا شلوار دارم که باید بدم کوتاه کنن .. ولی خیلی ضروری نیست .. ضروری شلوار هومنه که اونم وقت نداره با من تا خیاطی بیاد ، یه بارم خیلی وقت پیش یه شلوار خوشگلش رو به روش اندازه زنی از رو شلوار دیگه دادم کوتاه کردن ، شلوارش شد شلوار برمودا ! برا همین بشدت مخالفه که بدون حضور خودش اینکار انجام بشه ! پس این گزینه حذف میشه !

میخوام برا هومن عیدی بخرم .. گزینه اول و آخرم کمربند چرمی هستش حالا با یه چیز دیگه . پسردایی جان نمایشگاه محصولات چرمی داره ولی نمیدونم کمربند هم جزوشن هست یا نه .. اگه باشه بالطبع میخوام از اون خرید کنم !

برا خودم روسری و کفش و کیف ( این یکی کادوی تاخیری ولنتاینمه ) میخوام بخرم .خب نیاز و گشتن داره و من با بچه کوچیک سختمه مغازه ها رو گز کنم !

بدم نمیاد برا پسرک یه کفشی بخرم .. گرچه کفش زیاد داره ..ولی خب یه جفت کفش مشکی غیر اسپرت لازم داریم ! بازم نمیدونم تو این شلوغی کجا برم و از کجا بخرم !

میخوام عیدی براش یه اسباب بازی خیلی خاص و خوب بخرم .. از اونایی که تا چشش بهش بیفته غش کنه و دستامو بوس کنه و با صدای جیغ جیغو بگه مامان مرسی مامان  مرسی !!! ولی خب با حضور خودش نمیشه اینکارو کرد و باید در خفا انجام بشه !

عیدی مامان اینارو هنوز تصمیم نگرفتم چیکار کنم ؟

بعنوان سورپریز برا بیشتر نزدیکامون سفارش تقویم با عکس پسرک دادم ( مادر از خود راضی ) کار چاپش تموم شده ، امیدوارم تا پس فردا بدستمون برسه !

خلاصه که این همه کاره و منم نمیدونم از کجا شروع کنم !

بهتره بجای وبنویسی برم پالتوی لاله رو از خشکشویی بگیرم ،خدا رو چه دیدی شاید باقی کارام همینطور انجام شد !

جمله روسا تشریف بردن ماموریت .. شرکت دست ماست و من یکی دارم صفا میکنم .. وبلاگ مژی بازه و یکسره دارم آهنگ ابی رو گوش میدم .

کار تعطیله .. اعصاب کار کردن ندارم .. فکر کنم بی کارآمدترین مدیر فروش دنیا من باشم .. یعنی فک کنم آخرین کاریه که از عهده ام برمیاد . اصلا نمیتونم !

آخه محصولات ما چیزی نیست که بشه زد زیر بغل و کاری کرد . فقط چون تو بازار جزو قدیمی ها هستیم و برندهای خوبی عرضه میکنیم یه مقدار اسم داریم . شرایطمونم نسبت به رقبا خیلی سخت تره .. نقده نقد ! من خودم باشم نمیخرم !

تازه بعضی از اون بنده خداهایی که خدا پس کله شون زده و خرید کردن ، گاهی انقدر اذیت میشن که حرف نداره .. البته این مساله احتمالش ٢ در ١٠٠٠ هستش .

ولی من خیییییییلی عذاب وجدان میگیرم . مثلا یه بنده خدایی ۴٠ روز از قراردادش گذشته ، ١٠ روز پیش باید جنسشو تحویل میگرفت که نگرفت از رو هم نمیره ، شانس گند من جزو مواردیه که موبایل منو داره و روزی صد دفعه زنگ میزنه پیگیری که چی شد ؟! منم هی زنگ میزنم اونور ، هربار یه بهونه ای میارن .. امروز خیلی شیک گفتن که ۴ شنبه کارش تموم میشه و میمونه برا بعده عید !!!

زنگ زدم به تقی جون که من دهنم صاف شد از بس شرمنده شرمنده کردم ، قرار بود دیروز بارگیری شه ، الان میگن بعده تعطیلات !! خلاصه اونم گفت بهشون بگو زنگ بزنن به من !

منم از خدا خواسته ، از اونجایی که معتقدم اگه کسی میخواست جنس بخره باید خیلی وقت پیش میخرید ، سبزه و ماهی و سنجد و سمنو نمیفروشیم که هفته آخر اسفند پاشه بیاد خرید ، بنابراین باقی لیست مشتریان رو هم پیگیری نمیکنم

خیلی کار دارم و اصلا زمان ندارم ، احتمالا سه شنبه میریم تبریز ، احتمالا که نه ١٠٠درصد ، ولی چه ساعتی ؟ بین علما طبق معمول اختلاف هست .

بنده خدا هومن امروز با کلی پیشنهادات در سر اومده بود ، منم حسابی زدم تو ذوقش .. اولش در مورد لحظه تحویل ساله که میگه بریم خانه آبا اجدادیشون !!!!

میگم حال داری ؟ اونجا بریم که چی ؟ نصفه شب پاشیم سالو تحویل کنیم ؟ من نمیام ، مامان اینا چی میشن ؟ اصلا مامانت اینام نیستن !

میگه سه شنبه جوری بریم که ساعت ۶ برسیم خونه بنفشه ، برنامه چهارشنبه سوری رو از بالکن اونا نظاره گر شیم . خب بدم نمیاد چون خونشون خوب جاییه ولی میگم !

چه حرفا ؟! مامان اینا تنها میمونن .. میگه اونام بیان ، میگم میدونی که آرشم هست و نمیاد !

خلاصه که حسابی تو ذوقش زدم !

امسال میخوام برا فنقلم عیدی خاصی بخرم ، یه اسباب بازی هیجان انگیز ! ولی نمیدونم چی و از کجا بخرم ؟!

ایضا عیدی مامان اینا ! یه سورپرایز برا برخی افراد فامیل دارم ، فقط امیدوارم تا زمان رفتنمون آماده بشه !

یعنی انقدر این مریضی پدر دربیار بود که باید به زنده موندن شکر کرد . درسته هنوز کاملا بهبود نیافتم ولی حداقل میتونم از جام بلند شم ..

امروز قرار بود باتفاق مامی شوهر و دوستاشون ناهار بریم بیرون .. هرکاری کردم دیدم اصلا نمیتونم حاضر شم و برم بیرون . زنگ زدم بهشون و گفتم که نمیتونم بیام . اونم گفت باشه عصر یه سری بهت میزنیم . هرچی گفتم نه و زحمت نکشین قبول نکرد . من بودم و یه طویله و احوالی که نیاز به توضیح نداره . زنگ زدم به هومن که به مامیت اینا بگو زحمت نکشن .. اونم گفت نه دیگه میخوان بیان و لابد برات غذا بیارن . گفتم بابا زحمت خونه تمیز کردن برا من به مراتب بیشتر از غذا درست کردنه .. ولی نشد که نشد .

با همت مرد کوچکم خونه رو کردیم مثل دسته گل . برا ناهار مرد کوچکم ماکارونی درست کردم و خودم سرمست از اینکه بازم میل ندارم بخورم ، رفتم که بخوابم .

نمیدونم چقدر خوابیده بودم که با صدای زنگ موبایلم بیدار شدم . مامی شوهر بود که میگفت تو راهن .

پاشدم و آخرین اقدامات تمیزکاری رو انجام دادم و چایی دم کردم و منتظر شدم تا بیان .

بنده خداها کلی زحمت کشیده بودن و از همون رستورانی که ناهار اونجا بودن برا ماهم ٢ پرس جوجه و ٢ کاسه سوپ گرفته بودن باضافه آبمیوه های مختلف .

یه چایی خوردن و کمی نشستن و رفتن . پسرک خواب بود و ندیدشون .

به زحمت چند قاشق سوپ خوردم ولی نه طعمی رو حس کردم و نه از گلوم پایین رفت .

این سرماخوردگی ١٠٠١ عیب داشته باشه همینکه راه گلومو بسته خیلی حسنه براش .

شبه عیدی میخواد یه ذره رو فرم بیارتم .انگار یه طرف گلوم زخمه و هیچی چی ازش پایین نمیره .

طفلی بچم خیلی اذیت شد این چند روزه ، همش مجبور بود یه جورایی سر خودشو گرم کنه و به پر و پای من نپیچه . نگرانمم بود تند تند میپرسید مامان خوبی ؟ مامان خوب شدی ؟ تا من سرفه میکنم ، فک میکنی هر جایی دمه دستشه باید بزنه به اونجا تا سرفه رفع بشه . یه بار میزنه رو دستم ، یه بار میزنه رو پام ، یه بار میزنه تو سرم !!!

نمیدونم این وروس لعنتی از کجا تو خاندان ما رسوخ کرد و اینجوری هممون رو بیمار کرد .. لاله و دخترش بهترن .. ولی من و مامانم نه !

انقدر نگران خودمم که حد نداره . دیشب حالم بد بود حالا فک کن بجای فکر بهبودی به این فکر میکردم که اگه من نصفه شبی سکته کنم بمیرم ! فردا صبح بچه من با چه منظره ای روبرو میشه ؟ اگه تا شنبه که هومن برگرده کسی نیاد سراغم این بچه تا چند ساعت و چند روز با یه میت گشنه و تشنه تنها میمونه ؟!

بله این افکار مالیخولیایی بر شدت دردم می افزود تا بالاخره خوابم برد . صبح که بیدار شدم حالم بهتر بود . برا صبحانه هم پرتقال بخارپز خوردم که دوای درد سرفه است . تا ١١ پای تلفن بودم ، بعدشم مادر و پسر رفتیم بیرون دنبال کارای عقب افتاده که یه بخشیش رو انجام دادیم . برشگتنی انقدری حالم خوب بود که احساس گرسنگی کنم بنابراین به یه فست فودی که هفته پیش دمه خونمون افتتاح شده سر زدم .. داشتم از پشت شیشه منوی پیتزاشو بررسی میکردم که یه خانومی از پشت سر بهم گفت مرغ سوخاریشو امتحان کردی ؟ گفتم نه ! گفت حتما بخر .. من الان ۴-۵ شبه فقط از اینجا مرغ سوخاری میگیرم . گفتم من میخواستم پیتزا بگیرم . گفت نه بیخیال پیتزا ..

خلاصه منم وسوسه کرد و منم مرغ سوخاری گرفتم . انصافا خوشمزه بود و خوشم اومد فسقل هم به نسبت خودش خوب خورد .

فقط یه مقدار صندوقدارش ناشیه و هول میکنه . خدا کنه زودتر جا بیفته و خبره شه .

بعده ناهار تلاش کردم بخوابم .. شایدم موفق شدم چرت بزنم ..ولی پسرک نخوابید و منم مجبور شدم بیدار شم .

انقدر سردرد داشتم که میخواستم سرمو بکوبم به دیوار .. بدبختی این که هیچ دارویی نداشتیم الا قطره خوراکی تایلنول که مال خواهرزاده گرامی بود . از سر ناچاری ٢-٣ سی سی از اون خوردم و شکر خدا سر دردم بهبود یافت .. ولی اوضاع عمومیم اصلا خوب نیست . کاش فردا خوب شم . اصلا جون ندارم یه لیوان رو آب بکشم .. چه برسه به ظرف شستن و غذا پختن و تمیز کردن خونه !

نمیدونم چرا این چند وقتی که خواهرجون اینجا بود اصلا هیچ کاری در راستای ثبت خاطرات نکردم . حتی یه عکس ناقابل هم نگرفتم . درسته که رضا مدام دوربین دستش بود و لحظه ها رو ثبت میکرد . ولی من اصلا !

حتی وبلاگنویسی هم نکردم . خیلی وقت کم آوردیم .. مخصوصا دمه رفتن همه از دم مریض شدیم . اولش خواهر زاده جیگری .. بعد مامانی .. فنقل ما هم تو دوراهی مرضی و سلامته .. خودمم که اصلا حالم تعریفی نداره .. فقط صبح ها به ضرب و زور پسرک بیدار میشم و میرم سره کار ! روم نمیشه مرخصی بگیرم .

در راستای مسائل قبلی ، بنده هنوز موفق به دریافت حقوق نشدم . یه چند روز پیش اومدن و یه ندایی دادن که آی پولامونو جمع کنیم که میخوایم عیدی بدیم . منم سکوت کردم که بذار یکی دو روزی صبر کنم اونوقت حقوق یکماه باضافه عیدی رو هم به مطالباتم اضافه کنم و دمه عیدی خوش به حالم بشه ! فکر میکردم قبل رفتنشون یه پولی بدن و برن ! ولی خیلی محترمانه خدافظی کردیم تا روز ٢ شنبه !!!

امسال هیچ  رقمه حوصله عید رو ندارم . اصولا در سالهای اخیر این مساله برام  دردسر شده . دید و بازدید عید برام شده کابوس . حتی امسالی که نیاز به خرید هم ندارم .

مسافرتمون پادر هواست . امروز هومن یه درخواستی رو به امور رف.اه.ی دانشگاه داد ، اگه جا داد میریم اصفهان -شیراز . اگرم نه هرجا که بهمون جا بدن میریم !

همراه با ایل و تبار میریم .منتهی مشکلی که این وسط هست اینه که پدر هومن بدلیل عمل دستش ، اونطور که باید و شاید نمیتونه رانندگی کنه . تو ماشین ما هم باندازه ٢ نفر جا هست . درنتیجه باید بابام اینا ماشین بیارن و من اصلا دلم نمیخواد بابام این همه ساعت رانندگی کنه . در عجبم که چرا خواهر شوهرم اینا این همه مسافرت میرن ولی یکبار مامانش اینا باهاشون نمیرن ! در طول سال از جدایی و فراغ و دوری دم میزنن . معمولا ١٣ روز عید رو که همه تعطیلن و بهترین زمان برای دوره هم جمع شدنه .. اونا برا خودشون برنامه میچینن و اینام میشینن تو خونه . مثلا امسال که مسافرت قبرسشون هم منتفی شد و باحتمال زیاد میرن جنوب ! خب چه اشکالی داره با هم برن ؟ اینو نمیگم که مثلا با ما نیان و با اونا برن . منظورم اینه که چه جوری میتونن با دوستاشون برن و با خانواده نباشن ؟! حتی تا بحال به ما هم پیشنهاد ندادن که بیاین با هم بریم !

به هرحال عقاید متفاوته و نمیشه مثل هم بود .

خونه بعده رفتن مسافرامون میدونین که در چه حالیه ؟ و منم حس جمع کردنشو ندارم . باید یه جورایی خونه تکونی هم بکنم .. فقط پرده آشپزخونه رو شستم و بقیه مونده . دلم میخواست امسال پرده ها رو عوض کنم ..ولی مقدور نیست .

تا دوباره نزدم به صحرای کربلا .. برم به باقی کارام برسم.

ای بابا آدم تا میاد برا نوشته هاش عنوان پیدا کنه یادش میره که اصلا چی میخواست بگه !

عرضم به حضورتون که بنده بازم موفق به دریافت حقوق نشدم ، البته نگفتم . فقط در لحظات آخر لیست ساعتمو جلو چشم مدیر جان دادم به حسابدار ، اونم زیر چشمی یه نیگایی کرد و خودشو زد به کوچه علی چپ !

فردا پسرکم تو مهدشون برنامه داره نقششم سمنو هستش . خیر سرش قراره امشب زود بخوابه که تا الان نخوابیده .

رو دور تند کارامو کردم که خونه برا ورود مهمونا آماده باشه . پرده آشپزخونه شده خار ٢ چشمم . در کمال بیرحمی در ساعت اوج مصرف یعنی ساعت ٧.٣٠ انداختمش تو ماشین تا بلکه رنگ و روش باز شه . خودش سفید شد و لکه های چربی بازم خودنمایی میکنه . هی میگم عوضشون کنم .. کو وقت ؟! کو مانی ؟

ظهر بالاخره تصمیم قطعیمو گرفتم از بعده عید نمیخوام برم سرکار . این ترم رو هم میخوام برم تبریز پیش مامان اینا . هرچی فکر میکنم میبینم با عقل جور درنمیاد ، این ترم کلاسای هومن ۴شنبه ، ۵ شنبه و جمعه است . این یعنی اینکه از ٣شنبه صبح ما هومن رو نمیبینم تا شنبه شب . چون ٣ شنبه صبح که میره سره کار و بعدشم میره خونه مامیش تا شب حرکت کنه . شنبه صبح هم میرسه صبحانه خورده نخورده میره سره کار تا شب . ١شنبه و ٢ شنبه هم باز همین برنامه + شبهایی که مثل امشب و خیلی شبای دیگه که میره دفتر ساختمون .

هرچیو بتونم تحمل کنم ، پنج شنبه و جمعه رو تنهایی نمیتونم سر کنم . چقدر منتظر بمونم که بلکه کسی پیدا شه و دعوتم کنه . اوخ اوخ بهار هم که در راهه و فصل دپرسیون شروع میشه . اگه تبریز باشم . حداقل این آخر هفته ها رو تنها نیستم و گاهی میام تهران سر میزنم و برمیگردم .

واقعا نمیدونم چیکار دارم میکنم . خیلی اوضام قاراشمیشه . علت هم داره .

به امید بهبودی

اینی که هر بلایی سرم بیاد حقمه ! واقعا حقمه !

انقدر پخمه و پپه هستم که بعد از ٣ ماه و ٩ روز هنوز روم نمیشه لیست ساعت کاریمو بدم به مدیر و شب عیدی بتونم نفس راحت بکشم .

٢ روزه رو میزمه .دستام میلرزه بهشون دست بزنم ! زحمت کشیدم کار کردم ، حالا برا گرفتنش ...........!!!!

اینام که انگار نه انگار نه خانی اومده نه خانی رفته ! خیلی راحت و ریلکس از جلوم رد میشن ، هزینه های مختلف میکنن ، نه که همه اتفاقا اعم از دریافت پرداخت و وصول چک و دعوای برگشت چک تو اتاق من انجام میشه . خیر سرم  عین ابله ها روم نمیشه بگم منم پولمو میخوام که نگن تا چشش به ۴ قرون پول افتاد فوری روش باز شد .

 شبه عیده و دلم میخواد دست و بالم باز باشه . اصلا نمیدونم برنامه عیدمون چیه .

احتمالا منتظریم تا ببینیم از ظرف دانشگاه کجا رو بهمون میدن مام خراب شیم همونجا !

اعصاب معصاب تعطیله !

از بس که این فنقل خانوم ما وابسته مامان باباشه ، حاضر نیست از کنارشون جنب بخوره . تفریح روزهای اخیر ما این بوده که لاله پاشه بگه بای من رفتم ، بعد این فنچول با یه قیافه عصبی در حالیکه دستاشو مشت کرده رو پنجه پا وایسه ، ک.و.نشو بده بالا و داد بزنه آگگه . بخیال خودش دعواش میکنه که کجا میری بشین سرجات . رضا هم که میخواد بره ، گریه ای میکنه اون سرش ناپیدا . ماشالله چنان تبحری هم در گریه و سوز و گداز داره که جون میده برا مراسم روضه .

اولین بار چند روز پیش رضا بردش خونه خودشون که لاله استراحت کنه و خانوم خانوما اونجا قیامتی راه انداخته بود اون سرش ناپیدا . که ما شاهدش نبودیم .

چند شب پیش هم رضا و خواهر برادرش و دوست دختر داداشش میخواستن شام برن بیرون ، به لاله هم گفتن بیاد . لاله هم میخواست دخملک رو ببره که من گفتم نبر ، برو نیم ساعت نفس بکش ، ما اینجا مواظبشیم . خوشبختانه بغیر از ٢-٣ دیقه اول فوری حواسش پرت شد و با پسرخاله جونش بازی کرد و یادش رفت .

دیروز صبح هم لاله و رضا یه سر رفتن بیرون . تا قرتی خانوم از خواب بیدار شد و من لباساشو پوشکش رو عوض کنم ، مامانش اومد و اوضاع بخیر گذشت .

دقایقی بعد لاله میخواست بره ناهار بادوستش بیرون . آقا پسر ما هم با عمو جونم رفت خونه اونا و خلاصه دقیقا لحظه ای که لاله داشت از در میرفت بیرون این خانوم موهاش فرفریشو آتیش زدن و خودشو از اتاق کشوند بیرون و شاهد ماجرا شد . یه گریه ای میکرد تماشایی . به هیچ وجهه ساکت نمیشد . هیچ چی حواسش رو پرت نمیکرد . هرچی من و هومن و مامان تلاش کردیم افاقه نکرد . آخرسر بهش گفتیم بیا لباس بپوش ماهم بریم بیرون . به خیالم تا ما یه دور بزنیم ناهار خوردن لاله تموم میشه و برمیگرده .

٢ تایی دست در دست هم راه افتادیم و در کمال سکوت یه دوری تو کوچه های اطراف خونه زدیم و برگشتیم . خیلی حس شیرینی بود . احساس میکردم بهم نزدیکتر شدیم . عشق میکردم وقتی میدیدم با چه ولعی دستمو محکم گرفته که مبادا طوری بشه .

خلاصه برگشتیم خونه ، دمه در وقتی دید خبری از مامانش نیست ، یه کم غرغر کرد و موند همونجا . بهش گفتم اگه نمیای تو همونجا وایسا ، چون من خسته و گشنه ام و میخوام ناهار بخورم . در ضمن میدونستم که خانوم خانوما یه کارایی هم بعله !

چند لحظه بعد افتاد دنبالم از این اتاق به اون اتاق . تا پوشکش رو عوض کردم و لباساشم درآوردم . دست منو گرفت تا هال رفتیم . بعد بهش گفتم تو وایسا همینجا من برم دامنمو بپوشم . نرسیده به اتاق ، دیدم پشت سرمه . انقدر دلم سوخت که جرات نمیکرد از من جدا شه . بعد دوتایی رفتیم تو آشپزخونه ، یه دل سیر برنج و ماست و دوغ خورد . بعدش سرخودش رو گرم کرد تا منم ناهارمو خوردم . بعدشم نشستیم پای تلویزیون . احساس میکردم خوابش میاد ولی نمیتونه بخوابه . بهش گفتم بیا بغلم ، خودشو انداخت تو بغلم . یه ذره نازش کردم و گفتم بریم تو اتاق . تا دراز کشید یه ذره لب و لوچه اشو جمع کرد و میخواست گریه کنه . بهش گفتم نه خاله ، گریه نه ! به ثانیه نکشید که چشاشو بست و خوابید .

خلاصه یادم که میفته دلم قیلی ویلی میره برا اون ۴-۵ ساعتی که با هم بودیم .

راستی یادم رفت بگم ، خواهر خانومی ساعت ۶:٣٠ تشریف آوردن . بعد ناهار هم رفته بودن کافی شاپ و چونشون گرم شده بود .

این چند روزه همش درحال استراحت و شارژ آبجی دونی و صد البته خواهرزاده جیگر دونی هستم . ای خدا چقدر این بچه شیرین و خوش اداست .

درسته که هنوز حرف نمیزنه و بغیر از چند کلمه انگلیسی که اونم  مال روزهای اول بود ، فقط با اصوان منظورشو میفهمونه ولی تا دلتون بخواد شیرین اداست . یه میمک هایی داره که آدم میخواد درسته قورتش بده . مخصوصا وقتایی که اون پاهای چاق و تپلش رو گاز میگیریم و جیکش درنمیاد . ایرادش اینه که خیلی اهل بوس نیست . چه کنیم دخملمون ناز داره .

فسقل خان خودمون هم تا دلتون بخواد آقا و فهمیده است ، درسته هر از گاهی شیطونه گولش میزنه ولی خب در مجموع فوق العاده است . گاهی دلم براش میسوزه ، انقدر آقا و فهمیده است که آدم یادش میره این بشر فقط ٣.۵ سالشه و ازش انتظارات بیشتری داره .

الان خیلی خیلی بیشتر قدرش رو میدونم وقتی میبینم چقدر مظلوم و نجیبه .

طفلی مامانم با درد انگشتاش مثل فرفره درحال چرخیدنه و مدام درحال بشور و بپزه ، بدبختی  اینه که میخواد غذاهای خاص درست کنه و کارخاصی از دست ما بی هنران برنمیاد . مثلا کوفته تبریزی ! شاید منم بتونم درست کنم ، ولی این کجا و اون کجا ؟

خلاصه خیلی دوران خوبیه ، فقط ما از جمعه شب برمگیردیم تهران تا روز ٣ شنبه . بعد دوباره باید ۴ شنبه رو مرخصی بگیریم و به هیات منزل بپیوندیم .